Dag 3 Großglockner Hochalpenstraße

Goedenavond lieve reisblogvolgers,

Wat een geweldige en mooie dag hebben we vandaag gehad!

Vanmorgen zijn we iets eerder dan normaal aan het ontbijt verschenen. Vandaag stond namelijk de Großglockner Hochalpenstraße op het programma. Deze panoramische bergweg wordt vaak omschreven als de mooiste autoroute van de Alpen, en volgens sommigen zelfs als de mooiste ter wereld. Dat wilden wij natuurlijk zelf wel eens ervaren.

Om niet in de rij voor de kassa te hoeven staan, hadden we de toegangskaart al online gekocht. Daardoor konden we bij de tolpoort vrijwel direct doorrijden en begon het genieten eigenlijk meteen.

Vanaf de eerste kilometers is het vooral goed opletten… niet op het verkeer, maar op alles wat je onderweg tegenkomt. Gelukkig hebben de ontwerpers van deze weg daar goed over nagedacht. Om de paar honderd meter ligt wel een parkeer- of stopplaats, zodat je rustig kunt uitstappen om van het uitzicht te genieten of een foto te maken. Hoewel het vandaag zeker niet druk was, denk ik dat er zelfs op een drukkere dag nog voldoende mogelijkheden zijn om ergens even te stoppen.

Wat mij vooral opviel, was de rust op de weg. Natuurlijk zaten er een paar uitzonderingen tussen, maar het overgrote deel van de automobilisten reed ontspannen en nam de tijd. Eigenlijk heeft iedereen hetzelfde doel: niet zo snel mogelijk van A naar B rijden, maar genieten van alles wat deze route te bieden heeft.

En genieten deden wij.

Het ene “wow-moment” volgde het andere op. Besneeuwde bergtoppen, indrukwekkende gletsjers, diepe dalen en natuurlijk de marmotten, die zich regelmatig lieten zien. Soms moest je even goed kijken, maar als je er eenmaal eentje had ontdekt, zag je er vaak nog veel meer.

Halverwege zochten we een mooi plekje uit om te picknicken. Op de achtergrond liepen een paar koeien rustig te grazen, uiteraard voorzien van de bekende koeienbel om hun nek. Dat geluid hoort hier gewoon bij en maakt het plaatje compleet.

Natuurlijk reden we ook naar de Edelweißspitze, met 2.571 meter het hoogste punt dat je met de auto kunt bereiken. Het weer werkte vandaag perfect mee. In de ochtend hing er hier en daar nog wat bewolking, wat juist voor mooie foto’s zorgde. Later brak de lucht steeds verder open en kwam er steeds meer blauw tevoorschijn. Het belangrijkste was echter dat het zicht de hele dag uitstekend bleef.

Onderweg mocht een cappuccino natuurlijk niet ontbreken. En ja… ook het inmiddels traditionele koelkastmagneetje werd weer gekocht. Langzaam begin ik me af te vragen of ik niet eens een grotere koelkast moet aanschaffen. Of misschien is het verstandiger om eerst de keukenvloer extra te verstevigen, want al dat extra gewicht aan magneetjes begint inmiddels ook aardig op te lopen…

Onze laatste grote stop was de Kaiser-Franz-Josefs-Höhe, met het beroemde uitzicht op de Großglockner en de Pasterze-gletsjer. Van tevoren dachten we nog: “O jee, daar zal het wel ontzettend druk zijn.” Er waren inderdaad behoorlijk wat bezoekers, maar eerlijk gezegd viel het ons alles mee. Er was volop ruimte om foto’s te maken, zowel vanaf de verschillende uitzichtpunten als vanaf het dakterras. En laat daar nu toevallig ook weer een cappuccino verkrijgbaar zijn…

Rond half drie begonnen we rustig aan de terugweg. Ook toen stopten we nog regelmatig om van het uitzicht te genieten en onderweg trakteerden we onszelf nog op een ijsje. Uiteindelijk passeerden we de tolpoort weer en verlieten we het “park”. Maar de indrukken van vandaag nemen ze ons niet meer af.

Via Dienten reden we terug richting Maria Alm en namen we nog een klein omweggetje langs Hinterthal. Voor de wintersporters onder jullie ongetwijfeld een bekende naam, want hier liggen “onze” skipistes. Het blijft bijzonder om diezelfde hellingen nu volledig groen te zien. Bij deze blog heb ik daarom twee foto’s toegevoegd: eentje van vandaag en eentje uit de winter. Zoek de verschillen…

Tijdens het schrijven van deze reisblog hebben we overigens nog geen familieberaad gehouden over de planning van morgen. Misschien wordt het een dagje Salzburg, misschien Zell am See of misschien bedenken we morgen weer iets heel anders.

Zoals jullie zullen zien, heb ik vandaag weer behoorlijk wat foto’s toegevoegd. We vinden het ontzettend leuk om onze belevenissen met jullie te delen, maar eerlijk is eerlijk: we doen het misschien nog wel net zo veel voor onszelf. Het is geweldig om jaren later de reisverhalen en foto’s weer terug te lezen en alle herinneringen opnieuw te beleven.

Tot… morgen? 😊