Dag 7 – Tromsø: zeehonden, noorderlicht en een beetje Sámi!

Buorre eahket, buohkat geat lohkabehtet min mátkeblogga!

Nou, als jullie hier helemaal niets van begrijpen, dan snap ik dat natuurlijk. Maar na onze kennismaking met de Sámi gisteren spreken wij die taal inmiddels vloeiend. Nou ja, vloeiend… laten we zeggen dat we weten dat het een taal is. 😉

Goed, dan proberen we het voor jullie iets makkelijker te maken.

God kveld, kjære reisebloggfølgere!

Kijk, dat is gewoon Noors. Dat moet toch te doen zijn?

Ook niet?

Nou, wat jammer weer… Dan schrijf ik het verhaal gewoon verder in het Nederlands. En voor onze Duitse vrienden: via de knop rechtsboven kunnen jullie gelukkig ook gewoon de Duitse vertaling lezen.

Zo, hebben we dat ook weer geregeld!

Maar eerst nog even terug naar gisteravond.

We werden namelijk opnieuw getrakteerd op een prachtige voorstelling van Aurora Borealis, oftewel het noorderlicht. En ja, sorry hoor, maar ook deze keer hebben we toch maar weer de nodige foto’s gemaakt.

Het blijft bijzonder hoe dat licht iedere keer weer een andere vorm aanneemt. Soms een brede groene gloed, dan weer lange slierten die langzaam door de lucht bewegen. En iedere keer denk je toch weer: dit moeten we even vastleggen!

Die foto’s komen straks natuurlijk ook weer in de galerij te staan. Want deze reisblog is niet alleen bedoeld om jullie een beetje mee te laten reizen, maar is voor onszelf ook een digitaal fotoboek voor later.

Je weet wel, voor die gezellige (kerst)avonden waarop je min of meer verplicht bent om met de familie iets te ondernemen.

“Zullen we de vakantiefoto’s van 2026 nog eens bekijken?”

Ik zie ze nu al enthousiast worden… 😉

Nee, alle gekheid op een stokje, het is natuurlijk geweldig om later al die herinneringen nog eens terug te kunnen halen.

Vandaag staat Tromsø op het programma!

Ook vanochtend weet de kapitein ons weer keurig op tijd de haven binnen te varen. Helaas liggen we deze keer niet midden in de stad, maar een stukje daarbuiten, op een industrieterrein.

Tja, er zijn natuurlijk mooiere aanlegplaatsen te bedenken, maar soms heb je het niet voor het uitkiezen. Gelukkig rijden er vanaf de pier pendelbussen naar het centrum.

Na ons inmiddels welbekende ochtendritueel – ontbijten, cappuccino drinken, sporten en lunchen – stappen we in de pendelbus richting de stad.

Het lijkt inmiddels wel een vast trainingsprogramma. Alleen zijn de pauzes voor koffie en eten wel erg ruim ingepland. Maar goed, het is tenslotte vakantie!

Eenmaal in het centrum wandelen we door de winkelstraten. Tromsø heeft een gezellig binnenstadje met allerlei winkels en restaurants, maar eerlijk gezegd trekken al die winkeltjes mij niet zo. Dus we lopen er vrij vlot doorheen.

We komen nog wel langs een echte Sámi-winkel, met allerlei traditionele producten en souvenirs. Na onze excursie van gisteren herkennen we inmiddels zowaar wat dingen.

En jawel hoor… ook een complete kerstwinkel!

Nu al!

Nou is het natuurlijk bijna november, maar toch. Wij zijn hier op zoek naar sneeuw, noorderlicht en ijsberen, en voor je het weet sta je tussen de kerstballen en rendieren met rode neuzen. Al passen die rendieren hier natuurlijk wel aardig in het straatbeeld.

Op naar Polaria!

We wandelen verder naar Polaria, een bijzonder gebouw aan de rand van het centrum.

Alleen al het gebouw zelf is opvallend. Het lijkt alsof er een aantal enorme ijsschotsen tegen elkaar aan zijn geschoven. En dat is ook precies de bedoeling van de architect geweest. Het gebouw is ontworpen om het landschap van de Noordelijke IJszee uit te beelden.

Polaria wordt omschreven als het noordelijkste aquarium ter wereld, maar eigenlijk vind ik dat de naam aquarium het niet helemaal recht doet. Het is veel meer een belevings- en informatiecentrum over het noordpoolgebied.

Je leert er van alles over het leven in de Arctische gebieden, de dieren die er voorkomen en de gevolgen van klimaatverandering. En dat allemaal op een toegankelijke manier, zonder dat je meteen een complete studie hoeft te volgen.

Er zijn verschillende aquaria met vissen en andere zeedieren uit de noordelijke wateren, en er is ook een leuke onderwatertunnel waardoor je de dieren van heel dichtbij kunt bekijken.

Maar wat ons betreft zijn de zeehonden toch wel de leukste bewoners.

Polaria heeft verschillende soorten zeehonden, waaronder baardrobben. Dat zijn behoorlijk indrukwekkende dieren, die hun naam danken aan de lange snorharen rond hun bek.

En wat blijven het toch leuke beesten om naar te kijken!

Ze zwemmen rustig langs de grote ramen, draaien zich om en lijken zich soms helemaal niets aan te trekken van al die mensen die aan de andere kant van het glas staan.

Of misschien bekijken zij ons wel net zo nieuwsgierig als wij hen. Je weet het niet hè!

We blijven er in ieder geval een tijdje staan kijken.

Verder bezoeken we nog de panoramabioscoop, waar we een mooie film over het poollicht bekijken. Dat is natuurlijk extra leuk als je bedenkt dat we datzelfde natuurverschijnsel de afgelopen avonden zelf al een paar keer hebben mogen bewonderen.

Toch bijzonder om te zien hoe zoiets ontstaat en welke enorme afstanden die geladen deeltjes van de zon afleggen voordat ze uiteindelijk voor zo’n prachtige lichtshow zorgen.

We bekijken nog wat van de andere tentoonstellingen en nemen natuurlijk ook nog een koelkastmagneet mee.

Ja, die verzameling moet tenslotte ook weer worden uitgebreid. Straks hebben we thuis meer magneten dan ruimte op de koelkast. 😉

En dan weer terug richting het schip.

We wandelen langs de haven terug naar de plek waar de pendelbussen vertrekken.

Op de heenweg had ik nog een winkel gezien waar ze kleding van het merk Odlo verkochten. Daar wilde ik eigenlijk nog wel even kijken. Maar hoe ik ook om me heen kijk, ik kan die winkel nergens meer vinden.

Nu zouden we natuurlijk uitgebreid kunnen gaan zoeken, maar laat de pendelbus nou net klaarstaan om te vertrekken.

En als we deze missen, moeten we weer ruim twintig minuten wachten.

Nou, dan is de keuze snel gemaakt. Die Odlo-kleding loopt niet weg. En zo ja, dan heeft iemand anders er blijkbaar meer behoefte aan dan ik.

Bovendien is het verkeer in Tromsø momenteel een drama.

De bekende Tromsøbrug is voor het gewone autoverkeer afgesloten vanwege werkzaamheden. Tijdens de renovatie zijn bovendien extra problemen ontdekt die eerst moeten worden opgelost. Alsof dat nog niet genoeg is, is ook de Breivikatunnel tijdelijk dicht vanwege werkzaamheden aan de veiligheidssystemen.

Het heeft dus niet direct te maken met het noodweer van een paar dagen geleden, zoals ik eerst dacht.

Maar het resultaat is er niet minder om: files, omleidingen en behoorlijk wat vertragingen. Niet echt handig in een stad waar je voor veel routes afhankelijk bent van bruggen en tunnels.

Dus wij zijn blij dat we lekker in de pendelbus zitten en weer richting het schip kunnen.

En dan is het alweer bijna 17.00 uur!

Ongelooflijk hoe snel die dagen voorbijvliegen.

Terug aan boord gaan we ons maar weer omkleden, want het is alweer bijna tijd voor het diner.

Vanavond willen we ook nog even naar de Rolling Stone Lounge, waar Rock Classics op het programma staan. Dat is altijd wel leuk, een beetje lekkere muziek uit de tijd dat muziek nog gewoon muziek was.

O jee, nu klink ik wel heel erg als iemand die vroeger alles beter vond. 😉

En natuurlijk houden we vanavond ook weer de lucht goed in de gaten.

Want inmiddels weten we dat het noorderlicht zich zomaar ineens kan laten zien. Dus de gordijnen van onze hut blijven gewoon open en we zullen vast nog regelmatig even naar buiten kijken.

Het zou toch jammer zijn als er boven ons hoofd een complete lichtshow wordt opgevoerd terwijl wij lekker liggen te slapen.

Morgen varen we naar Alta!

En dat wordt ook weer bijzonder, want daar blijven we zelfs een nacht in de haven liggen.

Onze excursie staat pas morgenavond, na het diner, op het programma. Dat betekent dus dat we wat later terug zullen zijn op het schip.

Het zou daarom zomaar kunnen dat jullie de volgende reisblog pas heel laat op de avond krijgen, of misschien zelfs pas de volgende ochtend.

Maar goed, we hebben tenslotte vakantie en jullie hoeven er gelukkig niet voor op te blijven. 😉

Zo, voor vandaag hebben we weer genoeg (onzin) op papier gezet.

Wij gaan nog even genieten van de avond, wat muziek luisteren en natuurlijk hopen op weer een beetje groen licht aan de hemel.

Tot morgen… of anders de ochtend daarna!