Dag 13 – Shetland: Schotse bodem…

Goedenavond reisblogvolgers!

Volgens mij zijn we vandaag ruim een uur later dan jullie van ons gewend zijn. Maar ja, we zitten tenslotte in een andere tijdzone. Al scheelt het maar één uurtje. Voor onze lezers in Nederland en Duitsland is het dus alweer wat later, maar hier op de Shetlandeilanden leven we gewoon op Britse tijd. En aangezien we vakantie hebben, maakt het eigenlijk ook helemaal niets uit hoe laat het is. 😉

Welkom op de Shetlandeilanden!

Vanochtend voeren we keurig de baai van Lerwick binnen, de hoofdstad van de Shetlandeilanden. Een eilandengroep die bij Schotland hoort, maar door de ligging en geschiedenis ook behoorlijk wat Scandinavische invloeden heeft.

De Vikingen vestigden zich hier al in de negende eeuw en eeuwenlang stonden de eilanden onder Noorse invloed. Pas in de vijftiende eeuw kwamen ze onder Schots gezag. En dat Scandinavische verleden zie je nog steeds terug in de plaatsnamen, tradities en zelfs in de taal. Zo betekent Lerwick, afgeleid van het Oudnoorse Leirvik, letterlijk ‘modderige baai’.

Nou, gelukkig zag het er vanochtend niet zo modderig uit!

We hadden alle tijd, want onze excursie zou pas rond het middaguur beginnen. Dus eerst rustig ontbijten, daarna natuurlijk onze gebruikelijke koffie – een cappuccino voor moeders en een espresso voor mij – en… o ja, er stond ook nog iets anders op het programma.

Even ons gezicht laten zien bij de Britse immigratiedienst!

Samen met onze paspoorten moesten we ons persoonlijk melden bij iemand van de Britse immigratiedienst.

Tja, daar kun je natuurlijk van alles van vinden. En over de manier waarop het hier georganiseerd was, heb ik ook nog wel een mening. Maar goed, die zal ik jullie besparen. We zijn tenslotte op vakantie en niet bezig met een politieke discussie. 😉

Na deze formaliteiten konden we ons omkleden, de rugzak pakken, het fototoestel meenemen en richting de tender gaan.

De Nieuw Statendam lag vandaag namelijk niet aan een kade, maar voor anker in de baai. Dus werden we weer met de tenders naar de wal gebracht. En zoals eigenlijk iedere keer verloopt dat bijzonder soepel. Voor je het weet, sta je alweer aan land.

Op Engelse bodem!

Of wacht… Schotse bodem!

Of eigenlijk Shetlandse bodem?

Nou ja, maak er maar wat van. In ieder geval stonden we weer met beide benen op vaste grond. 😉

Met het buske dwars door Shetland!

We hadden nog even tijd om door een van de straatjes van Lerwick te wandelen, voordat we naar ons buske gingen. Daar stonden onze chauffeur en gids al netjes op ons te wachten.

En wat was dit weer een ontzettend leuke excursie!

We reden over een flink deel van het hoofdeiland, dat overigens gewoon Mainland heet. Niet heel origineel misschien, maar wel lekker duidelijk.

Wat meteen opvalt, is hoe anders het landschap hier is dan in Noorwegen. Geen enorme bergen en diepe fjorden, maar uitgestrekte groene heuvels, ruige kusten, kleine dorpjes en vooral heel veel ruimte. En natuurlijk de wind, want die hoort hier blijkbaar gewoon bij het landschap.

Onze gids wist ontzettend veel te vertellen over de geschiedenis van Shetland, het leven op de eilanden en de bijzondere band met Scandinavië.

Onderweg maakten we verschillende stops om van de omgeving te genieten en natuurlijk de nodige foto’s te maken.

En we hebben ook weer wildlife gezien!

Zeehonden die heerlijk langs de kust lagen, overal schapen en natuurlijk de beroemde Shetlandpony’s.

We hebben sowieso behoorlijk wat foto’s gemaakt. Een kleine selectie staat inmiddels in de galerij, want als ik ze allemaal zou plaatsen, zijn jullie waarschijnlijk nog aan het kijken als wij alweer thuis zijn. 😉

En natuurlijk hoort er ook thee bij!

Tijdens onze rondrit kregen we zelfs nog een echte Britse tea break.

Kijk, dat hoort er natuurlijk bij als je op Britse bodem bent. Hoewel moeders inmiddels behoorlijk gewend is geraakt aan haar cappuccino en ik aan mijn espresso, is zo’n kopje thee op zijn tijd ook helemaal niet verkeerd. We moeten ons natuurlijk wel een beetje aanpassen aan de plaatselijke gewoontes. 😉

En zo reden we verder door het bijzondere landschap. Af en toe even stoppen, luisteren naar de verhalen van onze gids, genieten van de uitzichten en natuurlijk weer foto’s maken.

Ik moet zeggen, deze kleinschalige excursies bevallen ons bijzonder goed. Geen grote touringcar met tientallen mensen, maar gewoon een klein gezelschap, een enthousiaste gids en veel meer gelegenheid om onderweg iets te zien en te vragen.

En op een eiland als Shetland is dat eigenlijk precies wat je wilt.

Maar ja… de klok tikt door!

De laatste tender terug naar de Nieuw Statendam zou om 16.30 uur vertrekken.

En aangezien we nog een behoorlijk stuk terug moesten rijden, begon ik toch af en toe eens op de klok te kijken.

Niet dat we ons echt zorgen hoefden te maken, want dit was een excursie die via Holland America was geboekt. Dan wordt er rekening gehouden met de terugkomst van de groep.

Maar toch… je wilt natuurlijk ook niet degene zijn voor wie het hele schip moet wachten.

Nou, onze chauffeur had het blijkbaar perfect uitgerekend!

Om 16.20 uur kwamen we weer aan in de haven.

Tien minuten voor de laatste tender!

Kijk, dat noem ik nou een uitstekende planning. Nog even instappen en terug naar ons drijvende hotel.

Na het avondeten hebben we natuurlijk nog even een afzakkertje genomen en inmiddels zit ik hier, moe maar voldaan, deze reisblog te schrijven.

Wat een prachtige dag was het weer! Heel veel gezien, ontzettend veel gehoord over de geschiedenis van Shetland en natuurlijk weer een heleboel foto’s gemaakt.

En dan begint het einde van de vakantie toch echt in zicht te komen…

Morgen hebben we opnieuw een zeedag en varen we verder richting Rotterdam. We komen dan ook weer terug in jullie tijdzone. Tenminste, voor onze lezers in Europa. Voor de mensen in Vancouver blijft het natuurlijk gewoon een heel ander verhaal.

Helaas is morgen ook alweer onze laatste volledige vakantiedag.

Dat betekent dus dat we morgenavond de koffers moeten pakken en ons langzaam moeten voorbereiden op de ontscheping, zaterdagochtend in Rotterdam.

Maar zover zijn we gelukkig nog niet!

Morgen wil ik ook nog even terugblikken op de afgelopen twee weken, want wat hebben we ontzettend veel gezien en meegemaakt.

Al wil ik één ding nu alvast kwijt.

Wat hebben wij een geluk gehad met het weer!

Ja, natuurlijk hebben we een haven moeten overslaan vanwege de storm en hebben we twee keer een wat ruwere zee meegemaakt. En die enorme hoeveelheden regen gisteren in Bergen zullen we ook niet zo snel vergeten.

Maar als je bedenkt dat we eind oktober door het hoge noorden varen, hebben we het eigenlijk ontzettend goed getroffen.

Op die ene natte dag in Bergen na, is het vrijwel de hele reis droog geweest. Soms wat bewolkt, zoals vandaag, maar ook heel vaak gewoon zonnig en helder.

En vooral dat laatste was natuurlijk fantastisch voor het noorderlicht, dat we maar liefst verschillende avonden hebben mogen bewonderen.

Maar ho, wacht eens even…

Ik merk dat ik alweer bezig ben met de samenvatting van onze hele vakantie!

En die had ik nou juist voor morgen willen bewaren.

Dus voordat ik hier weer een compleet boekwerk van maak, stop ik er voor vandaag maar mee.

Morgen nog één heerlijke zeedag, hopelijk met een beetje zon, een goed boek en natuurlijk onze inmiddels vertrouwde koffie in de Crow’s Nest. Cappuccino voor moeders, espresso voor mij!

En dan gaan we langzaam richting huis.

Maar eerst nog even genieten!

Tot morgen!