Goedeavond reisblogvolgers!
Daar zijn we weer, inmiddels alweer dag 9 van onze reis. En wat voor eentje! Een prachtige tocht door de Altafjord, een onverwachte ontmoeting met wildlife en een kapitein die nog even een kleine wijziging in onze reisplannen bekendmaakte.
Maar laat ik bij het begin beginnen.
Na onze excursie van gisteravond en het schrijven van de reisblog lagen we toch behoorlijk laat in bed. En aangezien we vannacht ook nog eens een uurtje cadeau hadden gekregen door het verzetten van de klok, dachten we vanochtend lekker een beetje uit te kunnen slapen.
Nou, vergeet het maar!
Om 07.30 uur waren we allebei alweer klaarwakker. En dan kun je natuurlijk nog een uur naar het plafond blijven staren, maar daar wordt niemand vrolijk van.
Dus dan maar opstaan, wassen, aankleden en richting het ontbijt.
Daarna natuurlijk weer onze gebruikelijke cappuccino in de Crow’s Nest. Inmiddels begint dat toch wel een van onze favoriete plekjes aan boord te worden. Heerlijk rustig zitten, een beetje over zee kijken en ondertussen een boek lezen.
En dat laatste was hard nodig!
Want zoals ik gisteren al schreef, ben ik bezig in een ontzettend spannend boek. Ik had het gisteravond eigenlijk nog willen uitlezen, maar daar was het dus niet meer van gekomen.
Nou, vandaag dan maar!
Er stonden nog een kleine honderd pagina’s op mijn e-reader. Dat moet toch lukken tijdens een uitgebreide koffiepauze?
Nou… NEE dus!
Ook vandaag is het weer niet gelukt om dat boek uit te krijgen. Ik begin me inmiddels af te vragen of de schrijver er iedere nacht stiekem een paar hoofdstukken bij zet.
Maar goed, dan heb ik morgen tijdens onze zeedag tenminste ook nog wat te doen. 😉
Tijd om weer een beetje te bewegen!
Na onze koffiepauze ben ik nog even naar de gym gegaan om een uurtje te fietsen. Dat gaat inmiddels ook steeds beter en het is eigenlijk best lekker om iedere dag wat aan beweging te doen.
Zeker als je bedenkt wat er hier allemaal aan eten wordt aangeboden.
Daarna een lichte lunch, want we wilden natuurlijk op tijd op ons balkon staan voor de sail away uit Alta.
En juist toen we bijna zouden vertrekken, kwam de kapitein met een behoorlijk belangrijke mededeling.
Eentje die ik eerlijk gezegd al een beetje had zien aankomen…
Er komt een storm aan!
Zoals jullie waarschijnlijk ook in het nieuws hebben gelezen, hebben flinke stormen de afgelopen dagen behoorlijk huisgehouden rond Engeland en Nederland.
En die stormen blijven natuurlijk niet netjes op één plek hangen.
De weersystemen trekken verder richting het noorden en zullen de komende dagen ook langs de Noorse kust voor behoorlijk onstuimig weer zorgen.
De kapitein vertelde dat daarom besloten is onze reisroute aan te passen.
We zouden oorspronkelijk dinsdag nog de havenstad Åndalsnes aandoen, maar die haven slaan we nu over. In plaats daarvan varen we rechtstreeks door naar Bergen.
Het idee hierachter is vrij eenvoudig. Door wat eerder naar het zuiden te varen, kunnen we op tijd de meer beschutte wateren rond Bergen bereiken en zo het zwaarste deel van de storm proberen te ontwijken.
En dat lijkt me eerlijk gezegd een bijzonder verstandige beslissing!
Volgens de kapitein kunnen we morgenmiddag alsnog rekenen op golven van ongeveer vier tot vijf meter hoog.
Nou, dat klinkt natuurlijk al behoorlijk indrukwekkend.
Maar op de oorspronkelijke route zouden we mogelijk te maken krijgen met golven van zeven tot negen meter!
En dan wordt het toch wel een ander verhaal.
Vier of vijf meter hoge golven betekenen overigens ook niet dat we lekker rustig over een vijvertje gaan varen. Het schip zal ongetwijfeld behoorlijk gaan bewegen. Maar het is natuurlijk altijd beter dan midden in het zwaarste deel van een storm terechtkomen.
Wat ik er zelf nog over heb opgezocht, bevestigt in ieder geval dat er de komende dagen behoorlijk wat onstuimig weer wordt verwacht. Vooral maandag en dinsdag trekken er opnieuw diepe lagedrukgebieden over de noordelijke Atlantische Oceaan richting de Noorse Zee, met zware wind en op verschillende plaatsen een zeer ruwe zee.
Dus die kapitein verzint het niet zomaar!
En laten we eerlijk zijn, hij en zijn team hebben natuurlijk net iets meer verstand van varen en weersystemen dan wij, met onze weerapps op de telefoon. 😉
We hebben trouwens al eens eerder zoiets meegemaakt.
Tijdens onze cruise naar Antarctica met de Oosterdam, eind december 2023, hebben we ook een behoorlijk onstuimige dag gehad bij het oversteken van de beroemde Drake Passage.
Voor wie niet weet wat dat is: de Drake Passage is het stuk oceaan tussen de zuidpunt van Zuid-Amerika en Antarctica. Het is ongeveer 800 kilometer breed en staat bekend als een van de meest onstuimige zeegebieden ter wereld.
Dat komt doordat de sterke westenwinden en de enorme zeestroming rond Antarctica hier vrijwel ongehinderd hun gang kunnen gaan. Er ligt weinig land in de weg om die krachten af te remmen.
Het resultaat? Soms een redelijk rustige oversteek, die ze ook wel de Drake Lake noemen, maar soms ook de beruchte Drake Shake.
En die laatste hebben wij toen ook een beetje mogen ervaren!
Tijdens onze oversteek, rond 30 december 2023, was het behoorlijk onrustig op zee. Sommige buitendekken waren zelfs afgesloten, maar de restaurants bleven gewoon open.
Ik vond het destijds eigenlijk allemaal nog wel meevallen. Hoe hoog de golven toen precies waren, weet ik niet meer. Maar ik kan me wel herinneren dat het schip behoorlijk bewoog.
De omstandigheden die we nu verwachten, zullen hopelijk wat vriendelijker zijn. Al hangt dat natuurlijk ook af van de windrichting en hoe de golven op het schip staan.
We gaan het meemaken!
En mocht het morgen inderdaad wat steviger gaan schommelen, dan hebben we in ieder geval weer iets om over te schrijven.
Maar veiligheid gaat natuurlijk voor alles.
Ik heb er dan ook alle begrip voor dat de kapitein besluit een haven over te slaan.
Sterker nog, ik had eigenlijk al een beetje verwacht dat er iets aan de route zou worden aangepast. Ook tijdens eerdere cruises hebben we weleens meegemaakt dat het weer roet in het eten gooide.
Dat hoort nu eenmaal bij reizen over zee. Je kunt van tevoren een prachtige route plannen, maar uiteindelijk bepaalt moeder natuur toch voor een belangrijk deel wat er mogelijk is.
En die laat zich nu eenmaal niet door Holland America vertellen waar ze wel of niet mag stormen!
We krijgen er dus een extra zeedag bij.
Helemaal prima wat mij betreft. Misschien varen we onderweg nog ergens een mooi fjord binnen of krijgen we wat extra uitzichten op de Noorse kust.
En anders hebben we natuurlijk altijd nog de Crow’s Nest, de restaurants, de gym en… jawel… mijn spannende boek!
Maar dan… eindelijk ons eerste echte wildlife!
Terwijl we langzaam de Altafjord uitvoeren, stonden we heerlijk op ons balkon om nog wat foto’s van de omgeving te maken.
En wat is dat toch een prachtig gebied!
De bergen, het water, de kleine nederzettingen langs de oevers en dat typische licht van het hoge noorden. Je blijft eigenlijk maar foto’s maken.
Ik stond dus rustig met mijn camera op het balkon toen ik ineens een heel herkenbaar geluid hoorde.
PFFFFF!
Hé… wacht eens even.
Dat klinkt als de ademhaling van een walvis!
Snel over de reling gekeken en jawel hoor…
ORKA’S!
Een klein groepje orka’s zwom niet zo heel ver van het schip voorbij!
Nou, dan gaat het natuurlijk ineens allemaal heel snel.
Camera erbij, richten en klikken!
Alleen had ik natuurlijk net mijn kleine lens op het fototoestel zitten. Prima om mooie landschappen te fotograferen, maar voor een orka die een stukje verderop zwemt, heb je toch liever wat meer zoom.
Dus snel naar binnen, de andere lens pakken, wisselen en weer naar buiten.
En zoals dat dan gaat… tegen de tijd dat je alles voor elkaar hebt, zijn de dieren natuurlijk alweer een heel stuk verder gezwommen.
Maar gelukkig kregen we nog een herkansing!
Even later kwam er namelijk nog een groepje voorbij en dit keer was ik er wel helemaal klaar voor.
Dus ja hoor, ze staan op de gevoelige plaat!
We hebben tijdens eerdere reizen natuurlijk al heel wat walvissen en ander wildlife gezien, maar het blijft iedere keer weer een geweldige ervaring om zulke dieren gewoon in het wild tegen te komen.
En dan ook nog eens vanaf ons eigen balkon!
Daar kan wat mij betreft geen excursie tegenop.
En zo is ook dag 9 alweer voorbij.
Wat begon als een rustige ochtend met het plan om eindelijk mijn boek uit te lezen, eindigde dus met een aangepaste reisroute, stormwaarschuwingen en een prachtige ontmoeting met orka’s.
Dat is toch juist het leuke van reizen? Je weet van tevoren nooit helemaal wat je te wachten staat.
Morgen en overmorgen hebben we nu twee zeedagen voordat we Bergen aandoen.
En eerlijk gezegd ben ik best benieuwd hoe die gaan verlopen.
Krijgen we inderdaad golven van vier tot vijf meter? Hoeveel gaan we daarvan merken op zo’n groot schip? En kunnen we onderweg nog een beetje van de Noorse kust genieten?
We gaan het allemaal zien.
Voorlopig zitten we nog heerlijk aan boord en hebben we nergens last van.
En mocht het morgen toch wat steviger gaan schommelen, dan houden we gewoon de koffie goed vast.
Al zou het natuurlijk wel jammer zijn als mijn cappuccino eerder over de rand gaat dan ik mijn boek uit heb. 😉
Tot morgen… als we tenminste nog een beetje recht achter de laptop kunnen zitten!
Wow wat onwijs gaaf… had al wel gezien dat er orka’s waren rond Noorwegen !!! Ik hoop dat jullie niet al te hard gaan schommelen 😉
Tot morgen en groetjes uit Berkel
Wat mooi die orka’s! Hopelijk is de storm wat uitgeraasd voor hij bij jullie aankomt!
Mooie foto’s en een goed verslag. Hoop dat de storm meevalt, wordt al zeeziek als ik het zie.🫣
Wat gaaf !!!
Hopelijk valt de storm mee, de kapitein is verstandig 👍