Goedenavond reisbloglezers!
Hier zijn we weer met een update vanuit het hoge noorden!
Zoals jullie wellicht in het nieuws hebben gelezen, zijn er problemen met de beveiliging van websites die gebruikmaken van PHP. En laat onze website daar nou ook op draaien! Voor de niet-technische mensen: het werkt, of het werkt niet. Voor de techneuten: we blijven afhankelijk van al die scriptjes achter de schermen.
Of onze website er last van heeft gehad, weet ik niet. Maar goed, als jullie dit kunnen lezen, werkt het blijkbaar weer! 😉
Vandaag alweer dag 5 van onze vakantie. Een zeedag, en we varen inmiddels richting Hammerfest. Dat wordt morgen onze noordelijkste haven van deze reis. Hammerfest ligt op ruim 70 graden noorderbreedte, dus we zitten dan toch echt een behoorlijk eind boven de poolcirkel. Veel noordelijker gaan we deze vakantie niet komen!
Maar eerst nog even terug naar gisteravond…
Ik had de reisblog net geplaatst toen ineens door het schip klonk:
PING-PONG! Here is your captain speaking… We have seen the Northern Lights on the starboard side!
Nou, dat komt even mooi uit! Want laat onze balkonkabine nou toevallig ook aan stuurboord liggen. We hoefden dus deze keer niet midden in de nacht aangekleed over het schip te rennen, maar konden gewoon vanaf ons eigen balkon kijken.
En ja hoor… daar was het!
Snel een dikke jas aangetrokken, alle lichten in de hut uitgedaan en onze ogen even aan de duisternis laten wennen. En toen…
WOOOOOW!
Wat is dat bijzonder om te zien! Die vreemde, groenachtige gloed die langzaam langs de hemel beweegt. Soms wat feller, dan weer wat zwakker. Je kunt er eigenlijk alleen maar naar blijven kijken.
Natuurlijk hebben we ook de nodige foto’s gemaakt. En ik moet zeggen, die zijn uitzonderlijk goed gelukt! Op de foto’s komen de kleuren zelfs nog wat sterker naar voren dan je ze met het blote oog ziet. Maar ook zonder camera is dit echt een geweldig natuurverschijnsel.
Voor wie het niet weet: het noorderlicht ontstaat doordat elektrisch geladen deeltjes van de zon in aanraking komen met gassen in onze atmosfeer. Daarbij komt licht vrij. Vooral zuurstof zorgt voor de bekende groene kleur. Eigenlijk kijken we dus naar een soort natuurlijke lichtshow, met de zon als leverancier van de elektriciteit. En dat allemaal helemaal gratis!
Na een tijdje genieten zijn we toch maar weer lekker naar binnen gegaan. Maar dit keer hebben we de gordijnen opengelaten.
En dat bleek een goede beslissing!
Rond 02.00 uur werd ik even wakker en keek naar buiten. En jawel hoor, het noorderlicht was er nog steeds. Sterker nog, het was inmiddels nog veel beter te zien!
Dus toch maar weer snel een trui en een jas aangetrokken en opnieuw het balkon op. Nog wat foto’s gemaakt, al merk je wel dat het zonder de gimbal een stuk lastiger is om de camera helemaal stil te houden. Zeker als je midden in de nacht half aangekleed in de kou staat.
Maar goed, we hebben het gezien, we hebben het gefotografeerd en we zijn er ontzettend blij mee.
En ik ga er eigenlijk vanuit dat we de komende dagen nog wel meer kansen krijgen. We varen tenslotte steeds verder naar het noorden. Al blijft het natuurlijk een natuurverschijnsel en laat het zich niet bestellen. Zelfs niet bij Holland America. 😉
Vandaag dus een zeedag!
En wat doe je op zo’n dag? Nou, eigenlijk best veel. Eerst ontbijten, daarna een cappuccino, vervolgens even sporten en dan is het alweer tijd voor de lunch.
Ja, het leven aan boord is zwaar. Vooral dat plannen van al die eetmomenten kost behoorlijk wat energie.
Vanmiddag stond er bovendien iets bijzonders op het programma. We zouden namelijk de noordelijke poolcirkel oversteken!
Die ligt op ongeveer 66,5 graden noorderbreedte en vormt de grens van het gebied waar de zon in de zomer minstens één etmaal niet ondergaat en in de winter minstens één etmaal niet opkomt.
En natuurlijk hoort daar volgens een oude zeevaarttraditie een ceremonie bij.
Wie de noordelijke poolcirkel passeert, mag zich namelijk rekenen tot de Order of the Blue Nose, oftewel de Orde van de Blauwe Neus. Deze traditie bestaat al heel lang onder zeelieden. Vroeger moest je als nieuwkomer allerlei ontgroeningsrituelen ondergaan voordat je officieel tot de club behoorde.
En laat Holland America daar nou een geheel eigen, bijzonder koude versie van hebben gemaakt!
Nu hebben wij in 2023 tijdens onze reis naar Antarctica ook al zoiets meegemaakt. Toen passeerden we de zuidelijke poolcirkel en dat leverde ons het lidmaatschap van de Order of the Red Nose op.
Dus eigenlijk kunnen we inmiddels zeggen dat we van beide kanten van de wereld een gekleurde neus hebben verdiend.
Maar goed, terug naar vandaag.
Bij het buitenzwembad was een heuse poolcirkelceremonie georganiseerd. En voor de echte bikkels onder ons was er een soort nieuwjaarsduik. Alleen dan zonder nieuwjaar, maar mét temperaturen rond het vriespunt.
Het ritueel was vrij eenvoudig.
Eerst kreeg je een blauwe neus geschilderd. Vervolgens werd er een emmer vol ijsklontjes en ijskoud water over je heen gegooid, waarna je ook nog eens het zwembad in mocht duiken.
Vrijwillig dus hè!
En dat terwijl het buiten ongeveer rond het vriespunt was.
Nou, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik vind dat je ook prima lid van een vereniging kunt worden zonder jezelf eerst te laten invriezen.
Wij hebben het spektakel dan ook vanaf de kant bekeken. Lekker met een dikke jas, muts en sjaal aan. En ik moet zeggen, het was een bijzonder vermakelijk gezicht om te zien hoe andere mensen zich vrijwillig lieten overgieten met ijskoud water.
Daarbij werden er ook nog glühwein en snert uitgedeeld. Vooral die snert was overigens erg lekker!
Kijk, dát vind ik nou een prima traditie. Geef mij maar een warme kom erwtensoep in plaats van een emmer ijswater over mijn hoofd.
Nadat iedereen zijn blauwe neus en koude douche had gekregen, vonden wij het ook wel weer genoeg.
Terug naar de heerlijke warmte van onze eigen hut!
En daar wachtte ons nog een verrassing. Op ons balkon scheen namelijk volop de zon. En zo lekker uit de wind was het zelfs nog best aangenaam om even buiten te zitten.
Een bijzonder contrast eigenlijk. Aan de ene kant staan mensen zich bij temperaturen rond het vriespunt met ijswater te laten overgieten, terwijl wij een paar dekken hoger heerlijk in het zonnetje op ons balkon zitten.
Al merk je inmiddels wel dat het snel kouder wordt. We zitten tenslotte niet meer in de Middellandse Zee.
En zo vliegt ook deze dag weer voorbij…
Vanavond hebben we opnieuw heerlijk gegeten. Ik blijf me verbazen over wat ze hier iedere avond weer op tafel weten te zetten. En natuurlijk hebben we daarna nog even een afzakkertje genomen.
Zojuist klonk er trouwens alweer een aankondiging over het schip. Er zou opnieuw wat noorderlicht te zien zijn aan stuurboord.
Onze kant dus!
Uiteraard meteen even naar buiten gekeken, maar vergeleken met gisteren stelt het voorlopig nog niet zo heel veel voor. Er is een heel zwakke gloed zichtbaar, maar daar worden we inmiddels niet meer direct enthousiast van.
Kijk ons nou… een paar dagen geleden waren we al blij met een klein groen vlekje aan de horizon, en inmiddels beginnen we blijkbaar al eisen te stellen aan het noorderlicht. 😉
Maar wie weet wat er later vanavond of vannacht nog gaat gebeuren. De gordijnen blijven in ieder geval weer open!
Morgen komen we aan in Hammerfest. Een van de noordelijkste steden ter wereld, waar we laat in de middag een excursie hebben geboekt.
Wat we daar allemaal gaan zien en meemaken? Dat lezen jullie morgen wel weer.
Voor nu gaan wij nog even genieten van de avond en misschien nog een beetje naar de hemel turen.
Dus… tot morgen!
Wat een fantastisch mooi noorderlicht !! Ik geniet van jullie heerlijke verhalen en mooie foto’s genieten met een hoofdletter G
Groetjesss 🤩
Prachtig wat een belevenis, super foto’s weer.🥰
Wat mooi!!!!
Ondanks een hele dag aan boord toch genoeg te doen. HAL zorgt wel voor amusement aan boord. Leuk om dat beschreven te zien met de foto’s. ‘T noorderlicht staat er goed op. Mooi om te zien, blijft een fenomeen. En jullie zijn globetrotters met 2 ordes in huis. Maar welke kleur heeft de voorkeur; een Rode Neus of een Blauwe Neus? Greettzz.