Dag 6 – Hammerfest: rendiervlees, Sámi-cultuur

Goedemorgen reisblogvolgers!

Hier zijn we weer, dit keer vanuit Hammerfest, het noordelijkste puntje van onze reis!

Gisteravond hebben we nog verschillende keren het noorderlicht gezien. En iedere keer weer in een andere vorm. Soms een wat vage groene gloed, dan weer prachtige banen aan de hemel en op sommige momenten zelfs nog een stuk helderder dan de avond ervoor. Het blijft toch een bijzonder fenomeen. Je zou denken dat je er na een paar keer wel aan gewend raakt, maar niets is minder waar. Iedere keer staan we weer vol bewondering naar boven te kijken.

Vannacht hadden we de balkondeur weer een stukje opengezet. Gewoon omdat het heerlijk is om wat frisse zeelucht binnen te krijgen en ondertussen het rustgevende geluid van de golven te horen.

Nou, dat van die frisse lucht klopte in ieder geval!

BRRRRRR!

Wat was het vanochtend koud in de hut! Frisse lucht is leuk, maar je kunt het natuurlijk ook overdrijven. Dus de deur maar snel dicht en voor het eerst even de verwarming aangezet. Gelukkig werkt die uitstekend en binnen een mum van tijd was het weer lekker warm.

We zouden vandaag pas rond 13.00 uur de haven van Hammerfest binnenvaren en onze excursie begon zelfs pas om 15.15 uur. Alle tijd dus om rustig aan te doen.

Ons ochtendritme kennen jullie inmiddels wel. Ontbijten, cappuccino drinken, sporten en vervolgens weer lunchen. Je zou bijna denken dat we hier een strak trainingsschema volgen. Al bestaat dat schema voor een behoorlijk groot deel uit eten en drinken.

Vandaag werd de koffiepauze zelfs nog een beetje opgerekt. We hadden tenslotte geen haast.

Na de lunch zijn we lekker gaan kijken hoe ons schip langzaam de baai van Hammerfest binnenvoer. Altijd weer mooi om te zien hoe zo’n enorm gevaarte rustig naar de kade manoeuvreert en daar vervolgens keurig wordt afgemeerd.

Welkom in Hammerfest!

Hammerfest ligt op ruim 70 graden noorderbreedte en behoort daarmee tot de noordelijkste steden ter wereld. Het plaatsje ligt ver boven de poolcirkel en heeft dan ook te maken met behoorlijk extreme verschillen tussen zomer en winter.

In de zomer gaat de zon hier wekenlang helemaal niet onder, terwijl ze in de winter juist wekenlang niet boven de horizon verschijnt. Dat laatste noemen ze de poolnacht. Nou, geef mij dan toch maar een beetje daglicht!

Hammerfest heeft trouwens ook een bijzondere geschiedenis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd vrijwel de hele plaats door de terugtrekkende Duitse troepen verwoest. Na de oorlog is de stad grotendeels opnieuw opgebouwd. Veel historische gebouwen zul je hier dus niet meer tegenkomen.

Om 15.15 uur stappen we in de bus voor onze excursie. We rijden eerst naar een van de hoogste punten boven Hammerfest, de berg Salen. Vanaf hier heb je een geweldig uitzicht over de baai, de omliggende bergen en de stad.

Nou ja, stad… het is eigenlijk meer een flink uit de kluiten gewassen dorpje. Maar wel eentje op een heel bijzondere plek!

Vandaag gaan we kennismaken met de Sámi.

De Sámi zijn de oorspronkelijke bewoners van het noordelijke deel van Scandinavië. Hun traditionele leefgebied, Sápmi, strekt zich uit over delen van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland.

Ze hebben hun eigen cultuur, verschillende talen en tradities die al eeuwenlang worden doorgegeven. Vroeger leefden veel Sámi van de rendierhouderij, visserij en jacht. En hoewel de meeste Sámi tegenwoordig gewoon een modern leven leiden, speelt vooral de rendierhouderij nog steeds een belangrijke rol in hun cultuur.

Onze excursie heet dan ook niet voor niets Sámi Experience.

We worden ontvangen in een traditionele Sámi-hut, waar middenin een heerlijk houtvuurtje brandt. Langs de zijkant staan wat bankjes, waar moeders lekker plaatsneemt. Zelf besluit ik op een van de dierenhuiden op de grond te gaan zitten.

En ik moet zeggen… wat is dat heerlijk zacht!

Je zou er bijna op in slaap vallen. Zeker met zo’n lekker knapperend houtvuurtje erbij. Maar goed, we kwamen natuurlijk niet om te slapen.

Onze Sámi-gastheer vertelt uitgebreid over zijn cultuur, de geschiedenis en hoe zijn voorouders vroeger leefden. Ook vertelt hij over de lange, donkere winters en hoe belangrijk de natuur en de seizoenen altijd zijn geweest.

Wat ik bijzonder vond, is dat de Sámi hun eigen taal nog steeds gebruiken en dat kinderen op school ook onderwijs in het Sámi kunnen krijgen, naast het Noors en Engels. Ondanks dat hun taal en cultuur vroeger behoorlijk onder druk hebben gestaan, wordt er tegenwoordig juist veel gedaan om die te behouden.

Ook hun oude geloof en de band met de natuur komen aan bod. Traditioneel geloofden de Sámi dat de natuur vol spirituele krachten zat en dat bergen, meren en andere bijzondere plekken een eigen betekenis konden hebben.

En natuurlijk krijgen we ook iets te horen van hun traditionele zang, de joik.

Dat is wel even iets anders dan wat wij normaal gesproken onder zingen verstaan. Er wordt vaak niet echt een tekst gezongen, maar met klanken en melodieën een persoon, dier, plek of gevoel uitgebeeld.

Onze gastheer laat ook een stukje horen.

Wat mij vooral opviel? Heel veel laaaa, ooooong en ooooch, met ergens daartussen een melodie.

Bijzonder om te horen, al denk ik niet dat het binnenkort in mijn Spotify-afspeellijst terechtkomt. 😉

Maar het is wel indrukwekkend om te zien hoe belangrijk deze eeuwenoude zangtraditie nog steeds voor hen is.

Na deze interessante kennismaking gaan we naar het gebouw ernaast. Ook een soort hut, maar dan net wat moderner ingericht. Hier mogen we gewoon aan een tafeltje plaatsnemen.

En natuurlijk hoort bij zo’n culturele kennismaking ook iets te eten!

We krijgen een stukje gerookt en gekookt rendiervlees, een stukje traditioneel Sámi-brood en een stukje lokaal gevangen zalm.

Nou, dat moeten we natuurlijk allemaal even proberen.

Voor de liefhebbers is er ook koffie, thee en water. En ik moet zeggen, de koffie smaakte uitstekend. Dat is toch altijd weer mooi meegenomen, zeker na zo’n middag in de kou.

Na deze kleine proeverij gaan we nog even naar het uitzichtpunt om wat foto’s te maken.

En dan merk je pas echt hoe ver we inmiddels naar het noorden zijn gereisd.

Het is net na 16.00 uur en het begint al behoorlijk donker te worden. De zon staat nog maar laag en het daglicht verdwijnt hier razendsnel.

Kun je nagaan hoe dat over een paar weken is! Dan worden de dagen nog veel korter en uiteindelijk komt de zon hier een hele periode zelfs helemaal niet meer boven de horizon.

Ik vind het prachtig om dit allemaal te zien en mee te maken, maar of ik hier nou een hele winter zou willen wonen? Nou… laat ik het zo zeggen: ik ben toch wel erg gehecht aan een beetje daglicht.

Via een mooie route rijden we vervolgens langzaam weer terug richting de haven. Onderweg krijgen we nog wat uitzichten over Hammerfest en de omgeving.

En eerlijk gezegd is het maar goed dat we weer richting het schip gaan, want onze vaste dinertijd is normaal gesproken om 17.00 uur.

Dat gingen we vandaag dus echt niet redden!

Gelukkig hadden we gisteren al aangegeven dat onze excursie pas laat in de middag zou plaatsvinden en dat we waarschijnlijk wat later zouden aanschuiven.

En gelukkig was dat dit keer geen enkel probleem. We konden gewoon wat later aan tafel.

Want laten we eerlijk zijn, een excursie missen is jammer, maar het diner missen… dat moeten we natuurlijk niet hebben! 😉

Inmiddels hebben we weer heerlijk gegeten en zit ik voldaan deze reisblog te schrijven.

Misschien gaan we straks nog even naar de Rolling Stone Lounge, waar regelmatig leuke livemuziek wordt gespeeld. En natuurlijk gaan we af en toe naar buiten om te kijken of het noorderlicht zich weer laat zien.

Want de omstandigheden zijn vanavond uitstekend. We zitten inmiddels behoorlijk noordelijk, de lucht is redelijk helder en we hebben al gezien wat voor prachtige taferelen de natuur hier kan laten zien.

Dus wie weet wat ons vannacht nog te wachten staat!

Eén ding is zeker: de gordijnen blijven weer open.

Maar die balkondeur… die doen we vannacht toch maar een stukje minder ver open. 😉

Tot morgen!